--- Okumak değil; dinlemek isterseniz lütfen aşağıdaki videoya tıklayın ---

Hiç herkesin bir stratejide hemfikir olduğu halde, o stratejinin bir türlü hayata geçemediğini tecrübe ettiniz mi? Benzer bir durum global bir otomotiv yan sanayi şirketinde karşıma çıktı.

Şirket, bir yıl önce Operasyonel Mükemmellik stratejisi üzerinde hemfikir olmuştu. Bunu da kritik paydaşların katılımı ile yapmıştı, “dayatarak” değil. Hayata geçirme planları da hazırdı. Ama aradan geçen zamanda uygulama ilerlemiyordu.

İki günlük global çalıştayda üç ana paydaşı bir araya getirdik: 15 ülkedeki fabrikalardan fabrika direktörleri, bölgesel mükemmellik liderleri ve merkezi mükemmellik ekibi.

Önce şu sorunun cevabını netleştirdim:

“Bu stratejinin hayata geçmesi gerçekten hepiniz için kritik mi?” 

Cevap çok netti:

“Evet. Hayata geçmezse sürdürülebilir başarımız riske girer.” Yani sense of urgency – ciddi bir aciliyet duygusu aslında vardı.

O zaman soru şuydu:

"Hepiniz hemfikirseniz, neden hayata geçmiyor?" Bu soru ile imalı bakışlar. Yüzüne yere indirmeler başladı. Belli ki o konuşulmayanlardaydı çözüm.

Farklı paydaşların kendilerini rahatça ifade edebilmesi için bir takım koçluğu aracı kullandım ve “ülke” metaforuyla birbirlerinin gerçekliklerini görünür hale getirmelerini sağladım.

Fabrikalar ülkesinden: “Kağıt üzerinde düşündüğünüz gibi olmuyor. Gelin bizi yerinde görün.” Duyuldu hafif imalı ve sitemkar. 

Bölgesel mükemmellik liderler: “Doğru önceliklendirme yapabilmek için fabrikalardan şeffaflığa, katkı verebilmek için Merkez ekibin bizi de süreç tasarımına dahil etmesine ihtiyacımız var.” dediler.

Merkezi ekip: “Bizim haberimiz olmadan paralel süreçler tasarlanıp sahada devreye alınması sadece bizi üzmüyor; önümüzdeki aylarda gelecek otomasyon süreçlerimizi baltalıyor” dediler

Make the invisible visible - görünmeyeni onlara göstermeye çalıştım:

“Farkında mısınız? Hepiniz aslında aynı şeyi söylüyorsunuz: işbirliği, açıklık ve anlaşılma. Herkes kendi durduğu yerden haklı. Fakat herkes aynı şekilde davranmaya devam ederse kritk bulduğunuz strateji hayata geçemeyecek. Bu tecrübelerden yola çıkarak neyi farklı kurgulayalım ki projeler su gibi aksın?”

Sonrasında doğru sorularla, önerilerin gerçekçiliğini tekrar tekrar sorgulayarak, yollar ve yöntemler ve bundan da önemlisi empati, birbirini takdirler ortaya çıkmaya başladı.

Bazen strateji eksik değildir. İnsanlar da hemfikirdir.

Eksik olan, birbirinin “ülkesini ziyaret etmek”; gerçekliğini, ihtiyaçlarını gerçekten anlamaktır.